Anécdotas dun curso de mulleres da Terra Chá

 Somos cafeteras, e decidicimos traer unha cafetera para facer o café sin ter que saír. Pois ben, xusto onte as miñas compañeiras foron á compra, deixáronna nas bolsas e hoxe cando chegamos tíñamos limpa unha estantería  para poñer a cafetera. ¿quén foi?, MISTERIO SIN RESOLVER

  Pasaron os días e como o forno non tivo éxito, seguimos saíndo puntualmente á hora do café. Un día de regreso unha compañeira tropezou nunha baldosa da acera e foi a trompicóns un bon cacho. Ao día seguinte outra compañeira pasoulle o mesmo. Como nada pasou, só nos serviu de risa, pero aproveito para comunicar ao responsable, que as aceras están moi levantadas e hai moito risco de caída.

O curso é de 5 horas ao día, cun  descanso para tomar café. Pois ben, o primeiro día, sin coñecernos moito aínda, saímos a tomar café a unha cafetería que está cerca do centro ónde estamos. Empezamos a falar si en lugar de saír tódolos días tomar café o poderíamos facer no centro. Unha das nosas compañeiras dixo que había un forno na aula, un forno que ningunha de nós víramos. Cando regresamos á aula e lle preguntamos por él, sinalou un moble ónde están os cables dos ordeadores.  Ahora a ese moble chamámoslle "O forno"

  Somos un grupo de mulleres da Terra Chá, que coincidimos no curso de Galegas Dixitais. Como é normal o primeiro día non nos coñecíamos entre nós, pero a medida que pasaban os días, collimos certa confianza y compartimos vivenzas e anécdotas.  En este blog quero contar algunhas das situacións simpáticas que compartimos, como é habitual non é o mesmo vivilo en primeira persoa que contalo, pero intentarei que sexa o máis ameno posible e vos poda enganchar a elas.